Ook met de oprichting van de vzw “Het Betoverd Bos” wil Marianne Turck via groepstentoonstellingen de klemtoon leggen op communicatie, dialoog – ontmoeten:

Korte omschrijving van het project :

Het Betoverd Bos is een grootschalig project (wandeling van ongeveer 1,5 tot 2 uur) waarbij de klemtoon ligt op hedendaagse kunst in al zijn vormen: beeldende kunst, podiumkunst, theater, performance, dans, muziek…Er wordt een grote inspanning geleverd naar diversiteit, zowel bij de keuze van de kunstenaars als bij verschillende kunstdisciplines. We richten ons dus niet naar één doelgroep, maar hopen een zo breed mogelijk publiek te bereiken.

Doelstelling:

De vzw wil zich uitbouwen tot een ontmoetingsplaats voor kunstenaars en publiek. Hieruit ontstaan nieuwe projecten die op het domein kunnen uitgevoerd worden. Dit kunnen zowel kleine -als grootschalige projecten zijn. De klemtoon ligt altijd op vernieuwende hedendaagse kunst: beeldende kunsten, podiumkunsten, theater, performance, dans…
In 2002 hebben we de eerste tentoonstelling georganiseerd samen met de curator “Florent Bex” (ex-conservator van het MUHKA) Hij koos als titel “Het Betoverd Bos”.
Deze naam wordt behouden omdat het een mooie verwoording is van onze gedachte én omdat we door het behoud van deze titel een soort bekendheid (herkenning) willen verwerven inzake het organiseren van dergelijke vernieuwende projecten.
In 2005 vond de tweede editie plaats met curator Angelique Campens.
De organisatie stelt zich dus tot hoofddoel kunst toegankelijk te maken voor het grote publiek. Dit wordt mogelijk gemaakt door actuele kunst binnen de site met kasteel, oranjerie, koetsenhuis, vijvers, park, bossen en twee aanpalende boerderijen van historisch belang te plaatsen. Het is zowel interessant om kunstenaars een kans te geven buiten de muren van de musea ten toon te stellen, als kunst naar de periferie te brengen in een architecturale en landelijk boeiende context. Er wordt gezocht naar jong talent en reeds gevestigde waarden. Er wordt de kunstenaars geen theoretisch denkkader opgelegd. Zij laten zich inspireren door een wandeling in het bos, het dorp met zijn bewoners. Onder invloed van hun individuele emotie, intuïtie en oog voor detail kiezen zij de juiste plek voor hun werk en trachten zo vanuit hun eigenheid in dialoog te treden met het publiek. De gekozen kunstenaars hebben elk op hun manier een relevante positie binnen de actuele kunst door hun werk, denkwijze, politiek, economisch of maatschappelijk stand

Angelique Campens (curator)
Marianne Turck ( kunstenaar, oprichtster en organisator vzw Het Betoverd Bos)

‘W a l d w e b e n’ ‘Betoverd Bos, 2008’

Waldweben is een multidisciplinair kunstproject gesitueerd in een omvangrijk bos en een aantal gebouwen te Sint Maria Aalter.
De term Waldweben is ontleend aan de bekende opera Siegfried van Richard Wagner. Waldweben betekent letterlijk : woudverweving, of anders gesteld éénwording met het woud.

In Waldweben, symboliseert het bos een plaats van rust, bezinning, misschien een toevluchtsoord voor het postmoderne individu.
We komen er letterlijk tot onze zinnen, we hebben het bos nodig en omgekeerd.
Bij deze eerste beeldvorming voegen we een tweede, namelijk de rol van het bos of woud in de sprookjescontext.
In diverse sprookjes neemt het bos of woud de vorm van een labyrint aan. Het is een betoverende plaats waarin men opgaat, zich verliest ook. Men loopt er bewust verloren, op zoek naar een uitgang of een centrum, aandachtig luisterend. Het is een plaats die al onze zintuigen tegelijk aanspreekt, onze alertheid verscherpt, turend naar signalen,...
Maar bovenal is het een plek, waar het individu door een reeks van ervaringen, initiaties en riten, zichzelf transformeert. Het bos als initiatieoord verbeeldt de rauwe niet gesocialiseerde helft van het sprookje en werpt tegelijk belangrijke vragen rond de identiteit en de overeenkomst van de ‘beschaafde bezoeker/held’ op.
Eigen aan het sprookjesbos zijn de  vele bewoners, zowel menselijke als dierlijke personages, die de bezoekers leiden naar hun volgende etappes op hun tocht, verdere delen van het verhalen. Vaak zorgen ze ervoor dat het gedestabiliseerde individu zich, na een reeks van transformaties opnieuw in de maatschappij integreert.
Het beeld van de rustende Siegfried, een van Wagner’s Germaanse helden, sluit nauw aan bij bovenstaande beschrijving en vormt een van de vertrekpunten van de tentoonstelling.
De held komt tot rust en verweeft zich bijna letterlijk met het hem omringend woud.

Concept

Het centrale idee achter de tentoonstelling is de samenwerking tussen
bezoeker en kunstenaar, tussen beschouwer en kunstwerk, kunstenaars onderling, mens en natuur,
De samenwerking vertaalt zich in de vorm van een zoektocht naar een hernieuwde harmonie, waarbij het bos, het woud een grote rol speelt.
Deze boswandeling is opgebouwd als een vertelling, waarbij iedere deelnemende kunstenaar een noodzakelijk deel levert van het verhaal.

Multidisciplinair

Het project brengt dichters, dansers, musici en beeldende kunstenaars samen. Bedoeling is dat deze werken live in het bos gebracht worden, bij voorkeur door de auteurs zelf. De vervlechting tussen de verscheidene media en kunstdisciplines is een van de belangrijke bedoelingen van het project.

Michel Dewilde (curator)

Concreet:

Plaats:
Kasteel Schuurlo
Schuurlo 11
9880 Sint-Maria-Aalter

Tijdstip:

Opening: 12 september 20u stipt!
Vervolgens: 19 en 26 september 20u stipt!

Deelnemende kunstenaars:

Arne Deforce: cello ism: Phil Niblock: video
Peter Vermeersch: klank
Mohsen Koohistani: video
Marianne Turck:  beeldend werk + video ism Eva Dewaele en Pedro Lozano : dans
Rozemarijn Spilliaert: installatie op het water ism Paul Demets: gedichten en Jonathan Parsons: beeldend werk - installatie
Peter Depelchin: installatie + tekeningen ism Ruben Cooman :muziek
Griet De Geyter: Sopraan
Bart De Clercq: schilderijen
Neda Razavipour:installatie
Astrid Nobel: installatie